Van websitepagina naar social content zonder copy-paste

Een goede websitepagina kost tijd.

Je legt uit wat je doet, voor wie het bedoeld is en waarom een dienst, aanpak of project relevant is. Daarna verdwijnt die informatie vaak naar de achtergrond, terwijl er genoeg in staat om ook op social media te gebruiken.

De verleiding is groot om een alinea van je website te kopiëren en als bericht te plaatsen.

Dat bespaart tijd, maar maakt nog niet automatisch een goede social post.

Een websitebezoeker kiest er bewust voor om meer over een onderwerp te lezen. Op social media komt hetzelfde onderwerp tussendoor voorbij.

De bron mag dus hetzelfde zijn. De vorm hoeft dat niet te zijn.

Een websitepagina bevat vaak meer dan één social onderwerp

Op een website kun je een onderwerp uitgebreid uitleggen.

Daar is ruimte voor bijvoorbeeld:

• de aanleiding;
• je werkwijze;
• verschillende mogelijkheden;
• praktische informatie;
• foto's en voorbeelden;
• veelgestelde vragen.

Dat materiaal kan prima als bron voor social content dienen.

Je hoeft dus niet iedere week een volledig nieuw onderwerp te bedenken.

Eén websitepagina bevat vaak meerdere mogelijke ingangen voor een bericht: een vraag die klanten vaak stellen, een opvallend detail, een keuze uit je werkwijze of een resultaat dat je wilt laten zien.

Voor social media kies je vervolgens één van die onderdelen.

Geen verkorte versie van de hele pagina, maar één gedachte die zelfstandig te begrijpen is.

De opening bepaalt hoe hetzelfde onderwerp opnieuw werkt

Content hergebruiken betekent niet dat je dezelfde tekst overal opnieuw plaatst.

Je kunt dezelfde inhoudelijke kern gebruiken, maar de opening en nadruk veranderen.

Een websitepagina kan bijvoorbeeld rustig beginnen met:

Wat houdt deze dienst in?

Een social post kan beginnen met:

Dit is het onderdeel waar klanten ons bijna altijd eerst naar vragen.

Of met een detail uit een recent project.

De inhoud hoeft dus niet steeds nieuw te zijn. Je kiest alleen een andere ingang die past bij het moment waarop iemand de content tegenkomt.

Daarmee krijgen beide kanalen een eigen rol:

• je website biedt de volledige context;
• social haalt één herkenbaar onderdeel naar voren;
• wie meer wil weten kan verder naar de website.

Eén project kan meerdere invalshoeken opleveren

Neem een project dat al op je website staat.

Daarin zitten misschien:

• de oorspronkelijke vraag;
• een keuze tijdens het werk;
• foto's van het proces;
• het eindresultaat;
• een veelgestelde klantvraag.

Op de website kunnen die onderdelen samen één compleet verhaal vormen.

Voor social media kunnen ze juist los van elkaar bruikbaar zijn.

Een keuze tijdens het werk kan aanleiding zijn voor een uitlegpost. Een resultaat kan een korte projectupdate worden. Een veelgestelde vraag kan weer een ander bericht opleveren.

Dat is geen probleem zolang ieder bericht een eigen punt maakt.

Wie het hele verhaal wil zien, kan daarna altijd doorklikken naar de uitgebreidere informatie op je website.

Een projectfoto kan dezelfde bron op twee manieren gebruiken

Hetzelfde geldt voor foto's.

Een foto op je website kan onderdeel zijn van een volledig project. Op social media kan diezelfde foto worden gebruikt om één detail of moment uit dat project naar voren te halen.

Daarbij blijft de onderliggende informatie hetzelfde.

Heb je vooral foto's van afgerond werk op je telefoon staan, dan kun je ze eerst gebruiken om projectfoto's op je website te zetten en vanuit hetzelfde materiaal later ook social content maken.

Zo hoeft hetzelfde werk niet maar één keer bruikbaar te zijn.

Van bronmateriaal naar social concept

AppjeOnline Social kan een websitepagina, projectupdate, foto of kort bericht gebruiken als vertrekpunt voor een social concept.

De bedoeling is niet om een alinea letterlijk over te nemen.

De bestaande inhoud levert de feiten en context. Daaruit kan vervolgens een kortere post ontstaan met een eigen opening en focus.

Je houdt daarbij zelf controle over de inhoud. Social maakt conceptcontent; publicatie is een aparte stap.

Zo wordt je website geen plek waar content één keer wordt gepubliceerd en daarna blijft liggen, maar ook een bron waar je later opnieuw uit kunt putten.